Eindelijk is het dan zover: 20 juli 2004.

Zegt die datum je niets?: Het is de derde dinsdag van juli en dat is altijd de dag waarop de Nijmeegse Vierdaagse start: ’s werelds grootste wandelevenement.

Nog geen lampje gaan branden?

Anneke is de uitdaging aangegaan om 4 keer 40 kilometer te gaan lopen en heeft daarbij Jan en alleman gevraagd haar te sponsoren. De opbrengsten gaan, hoe kan het ook anders, naar Thika. De voorbereidingen begonnen al vroeg dit jaar. In januari liep ze in ons pand rond op nieuwe schoenen om te kijken of ze lekker zaten. De labels zaten er nog aan, want als ze niet zouden bevallen, dan mochten ze terug. Gelukkig maar: de volgende dag werden ze geruild voor een paar schoenen waarmee ze wel de tocht zou aandurven. De nodige kilometers werden afgelegd. Trainen, trainen en nog eens trainen.
In april werd er in Duitsland gelopen. Voor het eerst twee lange dagen achter elkaar. Een eerste mijlpaal, die ook de nodige Euro’s zou opleveren: een viertal sponsoren heeft 0,25 euro gezet op de aanloopkilometers (met 3 maal een max van 100 kilometer en 1 maal een max van 400 kilometer).
Als in juni de Amersfoortse Tweedaagse is volbracht, kunnen we al stellen dat de eerste € 185,-- binnen is, want er zijn ruim 400 aanloopkilometers gemaakt.
Maar de Amersfoortse Tweedaagse bracht ook een onrustig gevoel. Een blessure in het onderbeen, en dat nog geen maand voor het grote evenement. Rust houden is de remedie, en dat valt niet mee.

Maar vanochtend was het dan zo ver. Door het mobiele tijdperk weten we dat Anneke om 6.05 uur is gestart.

Op internet wordt het bevestigd!

De eerste dag voert naar de Betuwe. Vanuit het centrum van Nijmegen via de Waalbrug naar Lent. Dan via het kleine plaatsje Doornik richting Bemmel, daarna richting Huissen, waarna zij via Elden in Elst aankomen.
Rond 14.00 uur komt het goede bericht: Anneke is binnengekomen. De eerste dag zit er op.
En daarmee zit de opbrengst na de eerste dag op € 385,--.
Vanaf 9.00 uur heeft ze in de regen gelopen. Petje dus op bij haar en bij wat mij betreft: petje af!

Hoe het verder ook gaat verlopen: Het feit dat ze de uitdaging is aangegaan verdient al veel respect!, maar wil je haar nog een hart onder de riem steken: meld je dan aan als sponsor voor dag 2 (of 3, of 4).

Kijken hoe het morgen gaat.

21 juli 2004, dag twee

Ook vanochtend is Anneke om 6.00 uur gestart.

Tja, als je zo vroeg start, dan moet je ook vroeg uit de veren.
Immers: zo’n lange tocht voor de boeg vergt de nodige voorbereidingen. Goed eten, goed drinken, naadloze sokken aan, schoenen goed strikken en je rugzak inpakken.
Zouden ze het weerbericht doorkrijgen? Het zou net zo’n dag als gisteren worden, dus op die basis kan je ook inschatten of de regenjas wel of niet mee moet in de bepakking. Doelstelling is in ieder geval zo min mogelijk kilo’s mee te sjouwen.

Vandaag begon de route met een stuk door de stad, op weg naar de Hatertse vennen. Dan via Alverna naar Wijchen. Vanuit Wijchen trekken de wandelaars door Beuningen, en van daaruit naar Weurt. Vanuit Weurt gaat het een stuk door de stad, alvorens te finishen op de Wedren.

Ook vandaag dienen de lopers die 40 km afleggen zich af te melden tussen 12.00 - 17.00 uur. Dat heeft onze An dus ruimsschoots gehaald: om 13.55 uur heeft Anneke de finish bereikt.
Alle tijd dus om, net als gisteren, nog even langs de masseur te gaan.

“We” zijn op de helft. (ik word al moe als ik er aan denk….)

22 juli 2004, over de helft.

Al 80 kilometer in de benen en er waren er nog 80 te gaan……
Op dinsdag zijn er 44.598 lopers gestart. Woensdag hebben 43.804 sportievelingen zich aan de start gemeld.
Vanochtend hebben, naast Anneke, zich nog 41.465 deelnemers (fris?) aan de start gemeld. inderdaad: 7% van de deelnemers is al uitgevallen en Anneke loopt nog! Wel meldt ze een blaar te hebben, maar, zo meldt het SMS-je: “Moe blaar maar ik loop weer”.
Trouwens, naast Anneke lopen ook Luud en Pascal en Chris tussen al die duizenden mensen. Uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat Luud het enorm gezellig en Pascal het toch wel zwaar heeft. Maar ook de heren lopen nog steeds door!

Vanmorgen vroeg werd in de mist de start gepasseerd, richting Groesbeek. Als je het zo typt, lijkt het dichtbij. Inderdaad, met de auto ben je er zo, maar als je zo’n 5 a 6 kilometer per uur loopt ben je toch gauw een werkdag onderweg.

De derde dag is vooral bekend van de Zevenheuvelenweg en wordt omschreven als de mooiste dag van de Vierdaagse. Eerst een stuk door de stad, dan langs de maïsvelden richting Malden. Vanuit Malden gaat het verder richting Mook. Vervolgens via Plasmolen naar Milsbeek. Vanaf dit punt begint het eigenlijke klimwerk van de Vierdaagse. De eerste heuvels dienen zich aan bij Grafwegen en Bredeweg. In Groesbeek, de derde grote etappeplaats, begint dan voor alle afstanden de werkelijke Zevenheuvelenweg richting het plaatsje Berg en Dal. (En dat ga je in je benen voelen.) Van daar is het nog slechts een klein stukje door Nijmegen naar de finish van de derde dag.

Om 13.36 uur komt een SMS-je van Anneke binnen: “Ben er weer”.
De finish is weer bereikt. Nog 1 dag te gaan. De eeuwige roem is in zicht!!

23 juli 2004, de dood of de Gladiolen

Het eind in zicht! De laatste loodjes…., maar er was nog wel 41 kilometer voor de boeg.
Het SMS-je van 6.31 uur (!) meldt: “Wel zwaar. Last van blaar. Maar het moet lukken.”

Ook een berichtje van Willem bevestigt dat Anneke het zwaar heeft: “maar ze gaat het redden”.
Willem is om 6.30 uur richting Nijmegen vertrokken en heeft in de buurt van Overasselt Anneke ontmoet en een stukje met haar meegelopen. Vervolgens gaat hij op weg naar de Gladiolen om onze collega’s binnen te halen.
Het zal waarschijnlijk een lange middag worden: de heren van Smart, die 50 kilometer lopen, hebben het moeilijk en zullen later binnen komen dan Anneke. Ik ga er vanuit dat Luud en wandelconsorten het nog steeds onwijs gezellig hebben, hoewel ze gisteren toch een bezoekje aan de blarenpoli hebben moeten brengen.

De laatste dag van de Vierdaagse is traditiegetrouw de dag der Gladiolen, maar voor het zover is wordt eerst na een stuk door de stad St. Walrick aangedaan. Vanuit St. Walrick gaat het dan naar Overasselt, alwaar de 40 km burgers zich opmaakt voor de rit naar Beers. In Cuijk is de laatste finishplaats waarna de grote triomftocht volgt: de intocht.

Er telt maar 1 ding: De finish halen!

Anneke bereikte om 14.20 uur de eindstreep van deze enorme uitdaging. En daarmee kan het officiële Vierdaagsekruis aan de linkerkant op de borst, ongeveer een handbreedte onder de schouder (zo zegt de code), gedragen worden.

Uw verslaggever,
Annemieke.